De zoektocht van Lucien Baard en Frank Bussink naar nieuwe verhalen over de vuurwerkramp in Enschede

Weet jij nog waar je was op 13 mei 2000? Stel deze vraag aan een willekeurige Tukker boven de 35 jaar en hij zal het je nog in detail kunnen vertellen. 13 mei 2000 is namelijk de dag van de vuurwerkramp in Enschede. Een ramp waarbij 23 mensen omkomen, bijna duizend mensen gewond raken en een complete woonwijk van de kaart wordt geveegd. Zo’n ramp heeft een ongekende impact. Een impact die ook nu, bijna 25 jaar na dato, nog dagelijks voelbaar is.

Lucien Baard en ik werken als journalisten voor Tubantia dagelijks in wat ooit het rampgebied was. Sterker nog, onze redactie ligt op steenworpafstand van de kraters die door de enorme explosies zijn ontstaan en nog steeds zichtbaar zijn. We hebben als Tubantia door de jaren heen veel geschreven over de ramp. Van een extra krant op 14 mei 2000 tot een bijlage bij het 20-jarige ‘jubileum’ van de ramp.

Als je alles al verteld hebt over de ramp, wat kan je dan nog doen in voor de 25e verjaardag? Het idee om een podcast te maken over de vuurwerkramp speelde al langer in mijn hoofd. Maar hoe ga je dan te werk als je zelf maar beperkt weet wat er die dag - ik was tien - is gebeurd? Dan klop je aan bij Lucien, die door de jaren heen is uitgegroeid tot een wandelend dossier Vuurwerkramp.

We besloten al snel dat we geen verhalen wilden gaan herkauwen. Daarom zijn we op zoek gegaan naar mensen wiens leven door de vuurwerkramp compleet is veranderd. En het vinden van die mensen is niet moeilijk, maar ze overtuigen mee te werken aan een podcast over die bewuste dag in 2000 wél. Voor veel van hen is het - ook na bijna 25 jaar - nog te moeilijk om er openlijk over te praten.

Maar er waren ook slachtoffers die wel hun verhaal durfden te vertellen. Dat vergt moed. Furkan Temel, bijvoorbeeld. Een Turkse jongen die bij de ramp zijn beide ouders en een broertje verloor. Of Jan Plugge, wiens lievelingstante Dini omkwam tijdens de ramp en waarvan nooit iets is teruggevonden. We spreken Bert Bekhuis, een brandweerman die voor de dood is weggesleept en nog dagelijks herinnerd wordt aan de ramp.

Stuk voor stuk verhalen die je niet in de koude kleren gaan zitten.

Na de eerste aflevering zagen we de reacties binnenstromen. In de mail, via telefoon. Reacties van mensen die hun verhaal van die dag toch kwijt wilden. Het is dan misschien niet direct bruikbaar voor de podcast, maar het toont wel weer aan dat - ook 25 jaar na dato - er nog altijd heel erg veel verhalen niet zijn verteld over 13 mei 2000.