Uitspraak in hoger beroep tegen boek ‘De gekooide recherche’

In maart 2016 kreeg de klager nul op rekest bij de rechtbank in Den Haag.

De klager maakte bezwaar tegen vermelding in het boek en verwijzingen naar de eerdere strafzaak die tegen hem werden gevoerd. Hij had zowel de auteur Michiel Princen als de Staat der Nederlanden en de Nationale Politie gedagvaard. Als meest vergaande eis wilde Tobing dat het boek uit de winkel zou worden gehaald. Daarnaast wilde hij een aanzienlijke schadevergoeding.

De in het boek beschreven en bekende strafzaken tegen Holleeder, Paarlberg en Tobing vergroten volgens het Hof de zeggingskracht van het boek, vanwege de controleerbaarheid en geloofwaardigheid. “In die zin draagt ook het noemen van de naam van Tobing en het tonen van zijn portret bij aan het hiervoor genoemde algemeen belang. Het betoog van Tobing dat Princen het nagestreefde doel ook had kunnen bereiken zonder zijn naam te noemen treft in zoverre dus geen doel.”

Het Hof laat ook meewegen dat Tobing voorafgaand aan de publicatie van De Gekooide recherche zelf ook al vaak aandacht van de media trok. “Dat gedrag van Tobing brengt ook mee dat zijn beroep op bescherming van zijn persoonlijke levenssfeer minder zwaarder weegt.”

De klager stelde verder dat Princen als oud-rechercheur wederrechtelijk informatie uit politiesystemen in zijn boek had verwerkt. “Naar het oordeel van het hof kan op basis van de beschikbare stukken niet als vaststaand worden aangenomen dat de informatie die Princen in zijn boek heeft gepubliceerd is gebaseerd op geheim materiaal.” Veel van wat er in het boek is beschreven is bekend geworden uit andere publicaties. Meer bij IE-forum