Toen glamour nog heel gewoon was. De helden van Louis van Paridon
Het kan raar lopen met een fotograaf. Niemand kent nog Louis van Paridon. De meesten van zijn modellen leven wel in de herinnering voort: Johan Cruyff, Willem Duys en Toon Hermans. Anderen zijn nog onder de levenden en zelfs actief: Rob de Nijs, Willeke Alberti en Bernard Haitink. Nederlanders van een zekere leeftijd kennen hun namen. Een halve eeuw geleden poseerden ze allemaal voor Van Paridons Rolleiflex-camera, in navolging van tientallen andere beroemdheden uit de wereld van sport, theater en opkomende televisie.
Maar eind jaren 60 hield de fotograaf het plotseling voor gezien. De drive was verdwenen, zijn aandacht verlegde hij naar de handel in boerenantiek. Zijn indrukwekkende fotoarchief stalde hij in een oude boerderij op het Brabantse platteland, waar hij ging wonen. Fotografie bande hij uit zijn leven, naar zijn archief keek hij niet meer om. Wie ernaar vroeg, zoals Nederlandse foto-instellingen, speldde hij op de mouw dat al zijn foto’s, negatieven en aantekeningen waren vergaan. Het dak van de boerderij lekte.
Nu is er een boek waarin zijn geweldige oeuvre schittert. Het heet ‘Hollandse helden in de jaren 60’ en bevat tientallen kleurenfoto’s die tezamen een beeld schetsen van de recente Nederlandse foto- en cultuurgeschiedenis. En van het bijzondere leven van de bijna vergeten Louis van Paridon (1922–2016). Zijn dood maakte zijn fotografische nalatenschap vrij. De honderden kleurendia’s, foto’s en negatieven bleken er helemaal niet zo beroerd aan toe. Ze waren netjes opgeborgen in papieren zakjes, die weer waren verdeeld over houten archieflades. De namen van de beroemdheden stonden alfabetisch getypt op nog leesbare lijsten.
Tekst loopt door onder de foto.
Het wachten was op de juiste mensen die zich er op zorgvuldige wijze over zouden ontfermen. Onder redactie van freelance journalist Riannne van Dijck, (eind)redacteur voor NRC, werd het archief thematisch opgedeeld: Sport, Televisie, Toneel, Muziek, Literatuur en Amsterdam. Een uitgebreide biografie, een mooi essay en persoonlijke artikelen van diverse ter zake kundigen begeleiden de vierkanten foto’s met die typische, warme dia-sfeer.
Tekst loopt door onder de foto.
Lang geleden waren de beelden te zien in kranten en tijdschriften, zoals de Katholieke Illustratie, de Volkskrant, De Telegraaf, Het Parool, De Tijd, De Maasbode, Televizier, Jippo, Okki, Panorama, Margriet en Libelle. Van Paridon werkte zich een slag in de rondte. De sterren van toen lieten zich graag door hem fotograferen. En ze hadden gelijk. De fotograaf hield van mooi, gekaderde, heldere portretten, waarin het licht een belangrijke rol speelt. De hoofdpersonen, meestal tegen een onscherpe achtergrond, lijken onbevangen en ontspannen en bereid zich aan het moment over te geven. Sjaak Swart leunt losjes tegen een hek, Jan Janssen balanceert onbevreesd op zijn fiets en Mies Bouman bekijkt de fotograaf laconiek vanuit een zolderraam. Ach, wat was glamour toen heel gewoon.
De sterren van toen krijgen met terugwerkende kracht weer glans. Hun naam en faam zijn weer opgepoetst dankzij de vrijgekomen foto’s van Louis van Paridon, een naam die we nu niet snel meer zullen vergeten.
Hollandse helden in de jaren 60. Het keurenarchief van Louis van Paridon. Samenstelling Rianne van Dijck, teksten van onder meer Wilfried de Jong, Robbert Ammerlaan, Annegreet van Bergen, Auke Kok, Jan Mulder en Annemarie Oster. Uitgeverij Joh. Enschedé Amsterdam, ISBN 9789082471793, prijs € 39,95.
Praat mee