Nicolette van Berkel, vuurtorenwachter Terschelling: ‘Lokale media zwijgen me dood’
Als vuurtorenwachter op de beroemde Brandaris op Terschelling groeide Nicolette van Berkel uit tot bekende Friezin. Nu is ze dat opnieuw, maar vanwege een andere reden: ze stelde het pestgedrag op de vuurtoren aan de kaak en zit nu al twee jaar thuis. De media wisten haar toen én nu makkelijk te vinden, maar soms hebben ze te veel oog voor hun eigen belang.
Verder lezen? Probeer dan Villamedia 30 dagen gratis
Heb je al een account of ben je NVJ-lid? Log dan in
Praat mee
2 reacties
A. Westenwind, 2 maart 2018, 16:33
Nog een les voor de media, check het verhaal van in dit geval Nicolette van Berkel ontzettend grondig.
De reactie van De Monitor komt overigens bijna exact overeen met een onderzoek voorjaar 2017 naar de situatie op de Brandaris.
Van pesten zou geen sprake zijn, dat is volgens de onderzoekers Van Berkels ‘beleving van de werkelijkheid’. Zie de Volkskrant 23/01/2018.
Eduard Bekker, 8 maart 2018, 13:43
Pesten is vaak een discussiepunt. Mensen die zich daaraan schuldig maken, beweren soms dat ze zich geen kwaad bewust zijn, maar beseffen niet wat voor impact terloopse opmerkingen voor een slachtoffer kunnen betekenen.
Het is vaak niet zo duidelijk als in iemands koffie spugen.
Een collega die zegt (ik bedenk maar even wat) ‘ik vind dat jij hier niet thuis hoort als je meteen naar huis gaat als je hoort dat je kind is aangereden. Dat zijn privézaken waar ik als collega niets mee te maken wil hebben’, kan beweren dat hij of zij gewoon zakelijk is.
Of iemand die je - als je aanleunt tegen een burn-out - toevoegt (ik schud maar wat uit mijn mouw) ‘ik begrijp niet dat iemand zoals jij aan kinderen is begonnen’ kan beweren dat hij dat ‘uitsluitend uit betrokkenheid en bezorgdheid heeft gezegd’, maar deze ‘beleving van de werkelijkheid’ kan wel degelijk als buitengewoon kwetsend worden ervaren.