Moordenaar krijgt vergeetrecht van Duits Hooggerechtshof

Hij stoorde zich eraan dat zijn naam in zoekmachines bovenaan opdook rond historische artikelen over de dubbele moord. In december 1981 schoot de man na een ruzie twee mensen dood en verwondde twee anderen ernstig. In 1982 werd hij veroordeeld.

Het Hooggerechtshof wijst erop dat de moorden veertig jaar geleden plaatsvonden. In actuele berichtgeving zijn artikelen die iemand met naam noemen toegestaan, maar dat publieke belang neemt met afstand in de tijd af, stelt het Hof.

De moordenaar kwam in 2002 vrij en probeerde sinds 2009 om zijn achternaam bij Der Spiegel uit het archief te krijgen, vanwege de inbreuk op zijn persoonlijke levenssfeer. Der Spiegel had de bewuste artikelen in 1999 in hun openbare archief online gebracht.

Het Hof merkt op dat informatie (print, radio, televisie) rond actuele thema’s vroeger in een zeer beperkte context beschikbaar was en daarna in de vergetelheid raakte: “Tegenwoordig - eenmaal gedigitaliseerd en op internet gezet - zijn berichten oneindig lang beschikbaar. Hun werking in de openbare discussie vervalt niet met de tijd door filtering of vluchtig herinneren, maar blijft altijd en voor iedereen oproepbaar. [..] Ze worden onderwerp van discussie op internet, kunnen vrij van context nieuwe betekenis krijgen en in combinatie met andere informatie leiden tot nieuwe persoonlijke profielen, die in het bijzonder door zoekmachines eenvoudig met enkel een naam te achterhalen zijn.”

Het Hof benadrukt dat persvrijheid een groot goed is en dat een verplichting tot anonieme verslaggeving vooraf een te grote inperking zou betekenen. Archieven zijn bovendien een belangrijke bron voor journalistiek en historisch onderzoek, erkent het Hof. “Uitgeverijen hebben het recht hun berichtgeving in een online archief samen te brengen. Het kan nodig zijn maatregelen te nemen als een opgevoerde zich gemeld heeft en hun wens tot bescherming nader heeft toegelicht”, aldus het Hof.

Daarbij moeten uitgevers meewegen welke impact oudere berichten hebben op het privéleven van de persoon in kwestie en de kansen zich verder als persoon te ontwikkelen. Meer bij Bundesverfassungsgericht Karlsruhe