Lara Billie Rense over diens Schepping: ‘De zwarte A5 boekjes werden mijn houvast’

Waar schrijf je dan over?’ Die vraag kwam regelmatig voorbij de afgelopen twee jaar. Mensen wisten dat ik met ‘iets’ bezig was. Ik wist zelf alleen nog niet welke kant het opging. Mijn boek ‘Een zee van ruimte’ ontspon zich zo wonderlijk dat ik lang geen bevredigend antwoord had. Dan stamelde ik wat onduidelijke zinnen over gender en binair denken en droop de toehoorder meestal weinig enthousiast af. Nu pas kan ik er duidelijker over zijn. Het gaat over hoe we de wereld om ons heen waarnemen en wie die wereld beschrijft en indeelt. En het gaat een beetje over mezelf.

Het begon met een stapel zwarte A5 boekjes waarin ik al jaren ervaringen en gedachten noteer. De laatste tijd waren die beschrijvingen minutieuzer geworden, meer gedetailleerd. Er gebeurde zoveel in korte tijd. De boekjes werden mijn houvast om de kleine dingen uit gesprekken op te schrijven en preciezer te noteren wat er gebeurde; een gedeeltelijke transitie, een relatiebreuk en een enorme verliefdheid die zich aan me opdrong en nogal uit de hand liep. Grote levensgebeurtenissen die ik alleen kon vatten door de kleine momenten en handelingen te noteren. Ik probeerde te begrijpen wat me al die jaren had bewogen. Waarom was ik niet eerder zo dichtbij mezelf gekomen? Ik weet zeker dat ik op mijn 5e al was wie ik nu ben. Geen vrouw en ook geen man. Een tussenmens.

Toen ik eenmaal begon met het overzetten van de notities in Word gebeurde het, ik kon niet meer stoppen. Die golf van woorden wilde ik gaande houden, maar hoe? Dat kon in mijn geval alleen als ik uit de sneltrein van nieuws stapte. Ik moest weg bij de NOS, weg van gewoonten en deadlines. Niet meer elke dag opgeslokt worden door de actualiteit. En misschien was het sowieso tijd om te vertrekken. Ik had een prachtige tijd gehad bij deze geweldige nieuwsorganisatie, maar ik wist ook dat er een dag zou komen waarop ik mijn spullen zou pakken en verder zou trekken.

Het werd een buitengewoon spannend avontuur. Ik werd zo opgeslokt door het schrijven dat ik mezelf geen tijd gunde om fondsen aan te schrijven. Wat volgde was een tijd waarin ik meer werkte dan ooit, wat dus eigenlijk niet de bedoeling was. Er kwam ‘Wat Blijft’, een nieuw radioprogramma en ik ging podcasts maken en zelfs op televisie presenteren. Ik geniet er nog elke week van. Terwijl het misschien ook goed geweest zou zijn om even pas op de plaats te maken. Maar hé, het boek is voltooid! En soms verlopen dingen nu eenmaal rommelig, dat kan juist ook een manier zijn om iets open te breken en nieuwe perspectieven en mogelijkheden te zien… in een zee van ruimte.