Journalistiek zal orde in H’sum herstellen
PvdA-mediaspecialist Martijn van Dam zal de volgende keer nog wel eens extra nadenken voor hij weer een ideetje over de publieke omroep lanceert. Zijn tegen de Volkskrant uitgesproken gedachte dat actualiteitenrubrieken van een kwaliteitskeurmerk zouden moeten worden voorzien viel nogal verkeerd. ‘Noord-Koreaans’ was zijn idee volgens de een. Typisch de PvdA in diep verval, vond de ander. En Theodor Holman kon zich in het Parool volledig uitleven op ‘absoluut de domste politieke uitspraak van de afgelopen tien jaar. Het is zo in- en intreurig, dat het zielig is.’ En elders: ‘Martijn van Dam - qua domheid is hij aardbeving en tsunami voor het land dat Sociaaldemocratie heet.’ Waarom beging hij zo’n basisfout?, vraagt Ad van Liempt zich af.
Columnisten moeten grote woorden gebruiken, anders luistert niemand.
Toen hij merkte dat iedereen over hem heen viel heeft Martijn van Dam schielijk gezegd dat hij niet had bedoeld dat de Haagse politiek zou moeten gaan bepalen wat Hilversum wel en niet mag uitzenden. Hij wilde slechts de discussie aanzwengelen – en nu blijkt dat die discussie vooral over zijn eigen geestesvermogens gaat.
Ik heb Van Dam wel eens meegemaakt en hij viel mij toen eerlijk gezegd op als een van de slimste politici van zijn generatie. Wat is er dan aan de hand? Waarom beging hij zo’n basisfout?
Ten eerste had hij zich de mediaportefeuille nooit moeten laten aansmeren. Het is de meest deprimerende hoek van het overheidsbeleid, daar moet je ver uit de buurt blijven. De overheid moet zich er zo min mogelijk mee bemoeien, Van Dams partijgenoot Ronald Plasterk had daar als minister de schitterende term ‘beleidsluwte’ voor beschikbaar.
Ten tweede is het eigenlijk wel begrijpelijk dat iemand zich opwindt over de gang van zaken rond de actualiteitenrubrieken van de publieke omroep. Het is namelijk niet uit te leggen waarom een redelijk systeem, dat vergeleken met andere landen heel veel kijkers trok en een acceptabel gemiddeld niveau haalde, opeens moest worden vervangen door een systeem dat vijftien jaar geleden als verouderd en onwerkbaar werd afgeschaft.
Ten derde is het vooral een beetje dom dat Van Dam zich heeft laten provoceren door het woensdagse programma Uitgesproken WNL, sinds enige tijd gepresenteerd door wethouder Eerdmans van Capelle aan de IJssel. Ik ben er nog steeds niet uit of dit werkelijk een poging is om Telegraaf-televisie te maken of dat het hier een wekelijkse Koefnoen-Extra betreft.
Het is riskant te speculeren wat er echt aan de hand is, maar ik waag het er maar eens op. Van Dam wilde van zijn chagrijn-portefeuille af, debiteerde de inderdaad absurde gedachte van een kwaliteitskeurmerk en zal binnenkort door fractievoorzitter Job Cohen (die immers volgens sommige media een optisch daadkrachtprobleem heeft) bij wijze van straf van zijn functie worden ontheven. Er komt een opvolger die gespecialiseerd is in beleidsluwte en de zaak is afgedaan.
En de actualiteitenrubrieken?
We moeten wachten op de volgende correctie, die, zoals meestal, afkomstig zal zijn van de werkvloer. Zoals in de jaren negentig eerst NOVA, en daarna TweeVandaag en tenslotte Netwerk ontstonden door druk van onderaf – en meestal tegen de wens in van de omroepdirecties die profilering belangrijker vinden dan kwaliteit en continuïteit van berichtgeving – zo zal het nu ook wel gaan. Als je elke dag in de praktijk moet ervaren dat de dagelijkse actualiteit niet van relevante achtergronden is te voorzien met een miniredactie, dan kom je na enige tijd vanzelf in actie voor samenwerking en schaalvergroting.
Daar is het wachten op – dat de journalisten in Hilversum de orde herstellen en, opnieuw, de bestuurlijke weeffouten ongedaan maken.
Ad van Liempt is journalist en schrijver
Praat mee