In memoriam Hubert van Es (1941 - 2009)

Ruim twee weken geleden, op vakantie in Nederland, kreeg ik een e-mail van Annie van Es, de vrouw van mijn beste vriend in Hong Kong, Hubert van Es. Huub bleek die nacht een zware hersenbloeding te hebben gehad en was in coma geraakt. Op 15 mei overleed hij aan de gevolgen daarvan.

Zijn foto van de desperate rij mensen die proberen een Air America helikopter in te klimmen op een dak in Saigon symboliseerde als geen andere het falen van de Amerikaanse inmenging in Vietnam.

Ik leerde Huub kennen in 1991 toen ik net een jaar in Hong Kong woonde. Ik werd lid van de Foreign Correspondents’ Club en werd aan hem voorgesteld door een collega. Huub woonde daar toen al meer dan twintig jaar en had zijn vaste plaats aan de bar. We waren beiden fotojournalist en Nederlands, dat schepte een band. Ik fotografeerde in die tijd veel in de Filippijnen en Cambodja en werd geïnspireerd door zijn verhalen en ervaringen. Hij volgde de nieuwe lichting brandhaardfotografen nauwgezet. De Balkan-oorlogen wa¬ren begonnen en er vielen veel slachtoffers onder de pers. Volgens hem was het daar gevaarlijker dan in zijn tijd in Vietnam. De neutraliteit van de pers werd toen meer gerespecteerd.

Hij zelf had weinig animo meer om naar een conflictgebied te gaan. De laatste keer dat hij met het idee speelde was in 1998 toen dictator Suharto in Indonesië de macht verloor en de Chinese wijk in Jakarta in brand stond. Hij belde me daar en vroeg of het wat voor hem was. Ik beschreef de situatie, het ergste was eigenlijk al voorbij en hij besloot niet te gaan.

We waren inmiddels goede vrienden geworden. Op Kerstavond en tijdens Chinees Nieuwjaar werden mijn vrouw en ik steevast uitgenodigd. Als het Nederlandse voetbalelftal een wedstrijd speelde ging ik vaak bij Huub kijken. Hij had dan de jenever al koud gezet. Hij voelde als familie.

Na de e-mail van Annie twee weken geleden belde ik haar vanuit Café Scheltema, het vroegere journalistencafé in Amsterdam waar Huub veel kwam voordat hij naar Azië vertrok.

Het is moeilijk voor te stellen dat hij er niet meer is.

Kees Metselaar