Rubrieken – Collega's en communities
Het probleem dat alleen Hagoort ziet
woensdag 11 februari 2009
Wat wil Henk Hagoort? Minder actualiteitenrubrieken, bezuinigen? Wat vindt hij van de kwaliteit van Netwerk, EenVandaag en Nova? En wat bedoelt de voorzitter van de Publieke Omroep met zijn opmerking dat de drie rubrieken ‘drie keer de Volkskrant’ zijn? Een ananlyse.
De sectie Omroep van de NVJ vroeg het Hagoort op 4 februari tijdens een debat in Hilversum. Zo’n 150 omroepmedewerkers luisterden mee hoe onder andere Wilfred Scholten (Netwerk) en Marieke de Vries (NOS Nieuws) Hagoort tot duidelijkheid dwongen. Vervolgens ging de discussie maar deels over zijn opvattingen en bleven de journalisten volharden in hun eis dat Hagoort zijn kritiek beter moet onderbouwen.
In zijn antwoorden op de verschillende vragen ging Hagoort toch wel degelijk een stap verder dan de opmerking ‘drie keer de Volkskrant’. Hij begrijpt niet waarom de actualiteitenrubrieken geconcentreerd zijn op Nederland 1 (EenVandaag) en Nederland 2 (Netwerk en Nova) en Nederland 3 dus een actualiteitenrubriek ontbeert. Hagoort vindt bovendien dat de rubrieken te weinig van elkaar verschillen. De verschillen die hij wel ziet, zijn volgens hem te verklaren uit het feit dat de rubrieken moeten voldoen aan een ander netprofiel en op een ander tijdstip worden uitgezonden.
En Hagoort wil andere verschillen zien, die zich laten verklaren door de missie van de omroepen die de rubrieken uitzenden. Naar zijn mening zou een actualiteitenrubriek van de EO zich enorm kunnen en moeten onderscheiden van een actualiteitenrubriek van de Avro. Hij heeft de omroep¬directeuren daar al op aangesproken, vertelde hij. Maar die reageerden nogal lauw. De drie rubrieken scoren goed bij de kijker, dus waarom morrelen aan iets succesvols.
Dat is Hagoort niet met ze eens. Tegenover de omroepmedewerkers zei hij: Het is van tweeën één: of de rubrieken verschillen vanwege de identiteit, of niet. En in dat laatste geval ziet hij ruimte voor samenwerking tussen de rubrieken. Hij vindt het geldverspilling als vier redacties (Netwerk bestaat uit twee ploegen) hetzelfde doen. Dat kan dan best in één redactie, net als NOS Nieuws, die vervolgens vanuit één journalistiek principe verschillende programma’s maken. Op dat moment sprak Hagoort niet zozeer tot de journalisten in de zaal, maar over hun hoofden heen tot de directies. Als zij weigeren de discussie over de positie en de rol van de actualiteitenrubrieken aan te gaan, dan gaat hij mogelijk morrelen aan de afspraken over de totstandkoming van de rubrieken en samenwerking afdwingen.
Als er dan toch discussie ontstaat, mag dat van Hagoort via twee lijnen lopen. Allereerst hoe de rubrieken meer de kleur van hun omroepen kunnen krijgen. En ten tweede hoe de journalisten meer jongeren, allochtonen en ‘maatschappelijk teleurgestelden’ kunnen bereiken. Antwoorden heeft hij zeker op die laatste discussie niet.
Na het debat resteert de vraag wat de strategie van Hagoort is. Wil hij alleen discussie of wil hij uitkomen bij meer geprofileerde rubrieken. In dat geval speelt hij een tactisch spel en lijkt het er op dat Hagoort journalisten en hun directies uit elkaar wil spelen. De meeste journalisten willen waarschijnlijk best werken vanuit algemene journalistieke principes zonder dat directies van omroepen meekijken. Als dat kan in een grotere, onafhankelijke, nieuwsorganisatie met ruim budget, dan graag. Hagoort weet heel goed dat omroepdirecties dat niet willen. Het laat zich makkelijk voorspellen, dat als Hagoort samen met de redacties gaat praten over een samenwerkingsverband, de omroepdirecties in het geweer zullen komen. Want als ze hun rubrieken meer moeten profileren om invloed te behouden, zullen ze dat ongetwijfeld doen.