Nieuws
Carel Kuyl: ‘Niet terug naar jaren vijftig’
donderdag 19 juni 2008
Het gebrek aan pluriformiteit dat topman Henk Hagoort van de Publieke Omroep bij de actualiteitenrubrieken signaleert is het gevolg van de ontzuiling van de journalistiek, zo meent hoofdredacteur Carel Kuyl van Nova. ‘Hagoort lijkt weer een verzuild bestel te willen, maar ik moet er niet aan denken dat we teruggaan naar de jaren vijftig.’
Hagoort herhaalde deze week in de Volkskant zijn eerder geuitte kritiek dat Netwerk, EenVandaag en Nova teveel op elkaar zouden lijken. Toen hij nog EO-directeur was gebruikte hij hiervoor de term ‘drie keer de Volkskrant’ op televisie, doelend op linkse journalistiek. Als topman van de publieke omroep nuanceert hij dit nu door te stellen dat hij bedoelt dat ‘toon en aanpak’ dezelfde zijn.
Kuyl zegt het ‘hartstikke goed’ te vinden dat Hagoort zich kritisch uitlaat over programma’s. ‘Dat moeten we serieus nemen.’ Wel vindt hij de kritiek onduidelijk en te weinig specifiek. ‘We moeten niet vergeten dat hij in zijn eerdere kritiek wel degelijk zei dat de rubrieken te links waren. Hij bepleitte een conservatieve actualiteitenrubriek. Misschien wil hij dat nu niet meer – maar dat moet wel duidelijk zijn.’
Ook het verwijt dat de rubrieken zich in hypes verliezen vindt Kuyl onduidelijk. ‘Het is een probleem dat geldt voor de hele journalistiek.’ Daarnaast wijst hij erop dat als NRC Handelsblad en de Volkskrant allebei openen met de ruzie bij Trots Op Nederland er niet per se sprake hoeft te zijn van uniformiteit. ‘Beide media kunnen het onderwerp vanuit een andere invalshoek benaderen.’
Volgens Kuyl is sprake van een ander, onderliggend fenomeen – namelijk de ontzuiling van de journalistiek. ‘De Volkskrant is geen linkse arbeiderskrant meer, en de NRC niet langer een krant voor rechtse havenbaronnen. Voor Nova geldt – in tegenstelling tot de andere rubrieken – dat het altijd is gemaakt door taakorganisaties, in plaats van omroepen met een specifieke ideologie. Wat je echter ziet bij de andere omroepen is dat die ideologie steeds minder gestalte krijgt in de programmering. Ze profileren zich steeds meer als leefstijlgroep. Een fluïde begrip, dat meer wordt gevoed vanuit marketing dan vanuit ideologie. Er wordt in Hilversum naarstig gezocht naar nieuwe legitimatievormen voor de bestaande omroepzuilen.’
Kuyl wijst erop dat dit ook bij de EO zichtbaar is: ‘Het is Hagoort als directeur bij de EO ook niet gelukt om van EO’s Netwerk een rubriek met een specifieke eigen kleur te maken. Hetzelfde geldt voor Knevel & Van den Brink. Het is een kopie van Pauw & Witteman, werkend volgens dezelfde journalistieke principes.’