In Memoriam Marnix Schmidt: ‘Als je hem belde, kwam hij altijd’

Zeker 35 jaar was Utrecht zijn geliefde werkterrein. “Marnix was niet alleen een heel goede fotograaf, hij was ook een aimabele man en een fijne collega”, zegt Jaap de Boer, voormalig chef van de beeldredactie van het Utrechts Nieuwsblad. “En je wist: als je Marnix belde, kon hij altijd.”

Hij was al een gevorderde dertiger en fotografeerde al jaren toen Marnix Schmidt besmet raakte met het virus van de nieuwsfotografie. Hij begon dat (grootste) deel van zijn carrière bij Het Stadsblad, maar Jaap de Boer haalde hem naar het UN, waar hij begon als sportfotograaf.

Voor ‘zijn’ Utrechtse krant, en later ook voor de website van het AD/Utrechts Nieuwsblad, is hij sindsdien altijd freelance blijven werken. Bij nacht en ontij, altijd opgeruimd, zonder te morren over de tarieven, altijd met één oor gericht op de politiescanner.

‘112-cowboys zijn het’
Maar dat laatste, het jagen, de laatste jaren dus niet meer zo fanatiek. Zijn telefoon ging ‘s nachts uit. “Bij een calamiteit staan er direct zes of zeven van die jonge gasten te fotograferen”, vertelde hij in 2018 tegen vakblad Villamedia.

“112-cowboys zijn het, ze reageren op alles, ongelukken, branden. Na een ongeval duiken ze met hun laptop op de grond om de beelden maar zo snel mogelijk te kunnen versturen. Voor een tientje per foto. Ik probeer achteraf nog een mooie foto te maken van de gevolgen.” Daarmee haalde hij geregeld alsnog de voorpagina.

‘Meer dan alleen goede fotograaf’
Marnix Schmidt was meer dan alleen een goede fotograaf, zegt AD-journaliste Diane Hoekstra, die jarenlang met hem samenwerkte.

“Hij was ook een echte fotojournalist. Als Marnix met je mee was, keek je met vier ogen, niet met twee. Dat gaf altijd iets extra’s. Ik hield de voordeur in de gaten, en je wist: Marnix pakt de achterdeur. En daar haalde hij dan ook altijd weer een verrassende foto vandaan.”

Het leuke aan het vak, ook na al die jaren, vond Marnix dat geen dag hetzelfde was. De agenda was ‘s ochtends nog leeg, voor opdrachten was het wachten tot de telefoon ging. Twee, drie foto’s op een dag, soms wel vijf of zes. Groot nieuws, klein nieuws, voor alles pakte hij met evenveel liefde de camera op.

Hoe groot de hectiek soms kon zijn, Marnix bleef altijd en overal de rust zelve. Hij schoot zijn platen, rolde een shaggie, en had altijd nog even tijd voor een persoonlijk praatje. Zijn portfolio laat tal van Utrechtse iconen en nieuwsfeiten zien, maar hij was er ook trots op Mick Jagger voor zijn lens te hebben gekregen.

Laat een schat aan prachtige nieuwsfoto’s achter
Marnix was al een tijdje moe en voelde zich niet lekker. Hij bleek ernstig ziek te zijn. Volgens zijn vrouw Karin vond Marnix op het laatst berusting en is hij rustig overleden omringd door dierbaren.

Behalve zijn vrouw en vier kinderen, van wie twee uit een eerder huwelijk, laat Marnix Schmidt een schat aan prachtige nieuwsfoto’s achter, die hij ook maakte in opdracht van de politie en de gemeente Utrecht.

Het afscheid van Marnix vindt vrijdag aanstaande plaats in besloten kring.