Deze site wordt sinds 25-9-2009 niet meer bijgehouden. Voor actuele informatie kunt u terecht op www.villamedia.nl

Achtergronden

Regiobitch

woensdag 1 juli 2009

In het kader van de Radiobitches Awards 2009 werd Evelien de Bruijn (34) uitgeroepen tot Regiobitch van het Jaar. Ze kreeg de Award voor haar werk bij Radio M Utrecht, waar ze onder meer haar eigen programma Eveliens Lovesongs heeft.

Een bitch genoemd worden…is dat een eer?

‘Ik vind van wel. Vrouwen worden op de radio over het algemeen nét even minder gewaardeerd. Volgens mij heeft dat voornamelijk te maken met hun stem; die gaat omhoog zodra ze enthousiast worden en dat heeft een hoge irritatiefactor. Dat vind ik zelf ook. Als mensen het dan kennelijk toch leuk vinden wat je doet, is dat wel een eer.’

De organisatie, de radio-opleiding van Veronica, wil met deze awards talentvolle radiovrouwen in een wereld die gedomineerd wordt door mannen op een voetstuk plaatsen. Is het echt zo erg gesteld?

‘Ik werk vanaf mijn achttiende bij de radio en heb me van begin af aan als een vis in het water gevoeld. Misschien wel omdat ik een beetje een mannen-vrouw ben, one of the guys. Maar los daarvan werken er ontzettend veel vrouwen bij de radio. Die awards laten zien dat er een heleboel tussen zitten die dat leuk doen. Alleen daarom al vind ik het een goed initiatief.’

Tien jaar geleden stopte je met radio. Toch kwam je terug. Ook nu je sinds drie jaar Hart van ¬Nederland en Shownieuws presenteert, blijf je aan het werk bij Radio M Utrecht en KX Radio, het station van Rob Stenders. Wat is dat tussen jou en de radio?

‘Het blijft gewoon altijd kriebelen. En het is lekker dat je niet gezien wordt. Je kunt bij wijze van spreken ondersteboven presenteren, of achterstevoren; niemand die het hoort. Ik vind die anonimiteit fijn. Ik werk weliswaar op televisie, maar ik heb geen enorme hang naar sterrendom of iets dergelijks. Ik heb het ongelofelijk naar mijn zin bij Hart van Nederland, maar zonder radio zou ik het niet leuk vinden. Gewoon met twee mensen in een studiootje zitten, dat is heerlijk.’

Landelijk of regionaal?

‘Als ik gevraagd zou worden voor een dagelijks radioprogramma op een landelijke zender dan zou ik daar zeker heel hard over na gaan denken.’

Je bent tussendoor ook even manager van Van Dik Hout geweest. Zie je jezelf in de toekomst nog eens iets heel anders doen?

‘Nee, ik wil in dit wereldje blijven. Dit is mijn plek. Hier hoor ik. Ik ga er niet vanuit dat ik op mijn vijftigste nog presenteer op tv. Maar er blijven altijd andere dromen: ik zou wel ‘Met het oog op morgen’ willen presenteren. Maar daarvoor moet ik nog een bepaalde groei doormaken. Manager van een bandje word ik in ieder geval niet meer.’

Waar staat je Award?

‘Waar denk je?’

Op de schoorsteenmantel.

Gierend: ‘Jaaa! Ik vond het zo leuk om ‘m dáár te zetten. Het is een gouden koptelefoon, een enorm ding. Hij schijnt het ook echt te doen. Als ik een keer in een gekke bui ben, ga ik met die koptelefoon op hardlopen.’

Auteur: Linda Nab
Tags: omroep, persprijs, regionale journalistiek, vrouw

Zoek in Achtergronden