Deze site wordt sinds 25-9-2009 niet meer bijgehouden. Voor actuele informatie kunt u terecht op www.villamedia.nl

Achtergronden

Montgomery: Het roer gaat om

woensdag 29 juli 2009

Nog twee jaar en bij Wegener en Media Groep Limburg werken geen journalisten meer maar contentmanagers. De redactievloer is zo goed als leeg. Iedereen is elders digitaal aan de slag. En de hoofdredacteur noemen we dan contentdirector, zegt David Montgomery, topman van eigenaar Mecom.

Polen, Denemarken, Noorwegen en Nederland. Het is niet ongebruikelijk dat David Montgomery (60), de topman van Mecom, die landen in een week aandoet om dan zaterdag en zondag thuis in Londen uit te blazen. Mecom heeft in de vier landen kranten, drukkerijen en websites. In Nederland is de Britse firma eigenaar van de Media Groep Limburg en grootaandeelhouder van Wegener.

Mede vanwege het vele gereis is een interview met Montgomery lastig te regelen. Hij heeft altijd een geldig excuus. Journalist Frénk van der Linden wist hem in juni tijdens het Nationaal Uitgeverscongres een toezegging te ontfutselen. Montgomery zat op het podium en bekende dat hij te weinig communiceerde met zijn omgeving. Discussieleider Van der Linden vroeg hem vervolgens of hij, als teken dat hij zijn leven zou beteren, De Journalist een interview wilde toestaan. Montgomery kon niet veel anders dan ‘ja’ zeggen.

En dus plande zijn secretaresse een gesprek van anderhalf uur. Dat moest wel telefonisch terwijl hij in een taxi naar een afspraak zat en later op die dag was er misschien nog een ontmoeting op Schiphol mogelijk, net voordat zijn vlucht naar Londen vertrok. Om die maandag weer richting Spanje te vertrekken en later die week elders in Europa op te duiken. Het werd uiteindelijk een uurtje aan de telefoon en een half uur op Schiphol.

Montgomery is een vlotte prater. Met zachte, overtuigende stem neemt de Brit het woord en staat dat het liefste niet meer af. Lijkt zelfs wat geïrriteerd als een vraag zijn betoog onderbreekt. Hij heeft een boodschap voor journalisten. En die moet overkomen.

Montgomery: ‘Of ik nu in Polen, Denemarken of Nederland ben, de gesprekken gaan uiteindelijk allemaal over hetzelfde: de noodzaak tot veranderen. De wereld zoals journalisten die nu kennen gaat het komende jaar, misschien duurt het twee jaar, drastisch veranderen. Het huidige model is failliet. We kunnen het ons niet meer veroorloven dat een journalist ’s ochtends op de redactie verschijnt, aan een verhaal werkt en dat aan het einde van de dag inlevert bij de eindredactie.’

De Brit vindt de huidige organisatie van zijn dagbladen volstrekt achterhaald. ‘Redacties leven nog in de vorige eeuw. Journalisten werken in grote zalen in gebouwen op industrieterreinen. En daar gebruiken ze vaste telefoonlijnen! Het is nog hetzelfde als in de tijd van de typemachines. Weet je dat journalisten vaak niet eens een typemachine thuis hadden. Wilden ze werken, dan moesten ze naar de redactie komen. Ik kan het weten, want ik was toen journalist.’ Ook de strakke hiërarchie die veel krantenredacties kenmerkt kan geen genade vinden in de ogen van Montgomery. ‘We kunnen ons een eindredactie niet meer veroorloven. Mensen maken fouten als ze publiceren. Dat geeft niet. Kijk maar op internet. En journalisten zijn mensen.’

Als er ooit een moment is dat de dagbladjournalistiek het roer om moet gooien, dan is het nu. ‘Het is crisis. De advertentie-inkomsten dalen hard. Als de economie aantrekt, keren die inkomsten niet terug. Dus we moeten ons aanpassen. Wat mij verbaast is dat journalisten moeite hebben die boodschap te aanvaarden. Ze willen het niet begrijpen. Ik zie het tenminste niet. Ze veranderen hun gedrag niet. Blijven op dezelfde manier werken en zich organiseren. Ze twitteren misschien wel, maar daar gaat het niet om. Het gaat om fundamenteel anders werken. Niet straks, maar nu.’

‘In plaats daarvan beroepen ze zich op hun functie. Ze bewaken de democratie, zijn gehecht aan hun onafhankelijkheid. Mijn antwoord is, dat de democratie alleen gediend is met winstgevende mediabedrijven. En daar moeten journalisten hun bijdrage aan leveren.’

De oproep van Montgomery is duidelijk. Zijn alternatief een stuk minder. Hij heeft de neiging in algemeenheden te vervallen, maar is ook weer de eerste om dat toe te geven. ‘Ik ben een manager en spreek managerstaal. De exacte uitwerking moet op lokaal niveau plaatsvinden. Ik weet ook niet precies waar we gaan uitkomen. Wel weet ik dat het huidige model niet meer werkt en we wat nieuws moeten bedenken. Mijn oproep aan journalisten is hun oude structuren te laten vallen en mee op zoek te gaan naar die nieuwe vormen. Volgens mij levert dat een veel leukere baan op.’

De krant zal over een jaar of twintig nog wel bestaan en zal zeker de eerste jaren ook nog de belangrijkste inkomstenbron zijn van Mecom. ‘Ik geloof al die verhalen over ontlezing niet. Mijn kinderen pakken nu steeds vaker de krant’, zegt Montgomery. Alleen komt de krant heel anders tot stand als het aan Montgomery ligt. ‘Journalisten worden contentmanagers. Ze werken niet alleen voor de papieren uitgave. Dat wordt een van de manieren om de content te verspreiden, net als online en mobiel. Ook moeten journalisten verantwoordelijkheid nemen voor het commerciële deel. Ze moeten meewerken aan het bedenken van nieuwe producten.’

In Limburg begint na de zomer in Nederland een grootschalige proef met de zoektocht naar een nieuwe model volgens de ideeën van Montgomery. ‘Journalisten moeten content gaan beheren dat via alle denkbare platforms wordt verspreid. Ze moeten experts worden op een bepaald gebied. Over dat onderwerp schrijven ze niet alleen, ze verzamelen bijvoorbeeld ook links, stellen websites samen, beheren een community en modereren reacties. En een deel van die content verschijnt wellicht in de krant. Dat bepalen zij niet, dat doen de mensen die de krant samenstellen. Contentmanagers publiceren zelfstandig. Daar zit geen filter meer tussen of een laag boven. Waar ze werken, maakt niet meer uit. Ik zou zeggen: daar waar het nieuws zich voordoet. In elk geval niet meer op een grote redactievloer.’

Montgomery ladeert zijn nieuwe wereld met termen als spannend, nieuw, opwindend en uitdagend. Het wordt allemaal veel leuker. O ja, en het moet ook nog eens veel goedkoper. ‘Daarbij denk ik niet zozeer aan minder mensen, maar vooral een veel hogere productiviteit.’ En de consument krijgt een deel van de rekening. ‘Niet voor algemeen nieuws, wel voor extra diensten. Daarvoor zijn mensen denk ik bereid te betalen. Het zal ook wel moeten, want de adverteerder doet het niet.’ In met name Noorwegen, zo vertelt Montgomery, is op deze manier al achttien procent van de advertentie-inkomsten afkomstig uit online en is het bereik enorm toegenomen. In Nederland zit dat percentage ruim onder de tien procent en moet dus snel omhoog.

Montgomery mag overtuigd zijn van zijn visie, beleggers zijn dat minder. Op de Londense beurs is Mecom een groot deel van zijn waarde kwijt. ‘Dat zegt meer over het vertrouwen dat beleggers in kranten hebben en minder over het vertrouwen dat ze in Mecom hebben’, meent Montgomery. Toch constateert hij: ‘Beleggers komen pas terug als ons verhaal blijkt te kloppen. Ik ben daar van overtuigd. Het is de uitdaging daar de komende jaren het bewijs voor te leveren.’

Auteur: Dolf Rogmans
Tags: dagblad

11 reacties

1. door Jared, 30 juli 2009, 12:16

Ik wil niet in de verdedigingsreflex schieten, maar deze man heeft helemaal geen journalisitieke agenda. Media zijn voor hem een manier van geld verdienen. Hij geeft dat ook verkapt toe in dit interview. Het draait alleen om geld en het behoud van zijn imago.
De huidige visie van Montgomery is deze: hij ziet lezers en adverteerders het liefst betalen voor online-informatie die een stagiaire heeft samengesteld uit het ‘gratis’ aanbod op internet. De man heeft zichzelf in financieel drijfzand gemanouvreerd en probeert daar over de ruggen van de zijn eigen personeel uit te komen.
Drie jaar geleden, bij de overname van de Limburgse kranten, zei deze man nog dat hij heilig geloofde in de papieren krant. Voortschrijdend inzicht? Nee. Dat suggereert dat hij inzicht heeft.
Montgomery is de verpersoonlijking van de falende Britse bedrijfscultuur die alleen maar is gefocust op het verdienen van geld. Ik hoop dat hij heel snel failliet gaat of dat hij zijn Nederlandse deelnemingen moet verkopen.

2. door Gekke Henkie, 30 juli 2009, 13:42

De Britse media noemden hem niet Monty maar Rommel. Zij begrepen het. Met een vriend als Montgomery heb je geen vijanden meer nodig.

3. door Freek de Man, 30 juli 2009, 15:24

“De democratie is gebaat bij winstgevende media bedrijven.” Natuurlijk! Dat beschreef Plato al, is herhaald door Monesquie en Locke. Wat een held deze “manager”. Hij is behoorlijk te grazen genomen door de auteur van dit stuk als de quote uit zijn verband is gehaald.

4. door woudreus, 30 juli 2009, 19:16

Monty forever, de man heeft tenminste een visie

5. door Michiel Maas, 31 juli 2009, 01:21

Het geraaskal van dit soort incompetente hufters is reden nummer 1 dat het slecht gaat met de kranten. Door van kranten jarenlang onzinnige winstcijfers te eisen. Door niet of verkeerd te investeren in nieuwe media en naamsbekendheid. Door het loslaten van - op de studie Bestuurskunde, of uit een zelfhulpboek opgepikte - managementstheorietjes op redacties terwijl ze zelf maar verdomd weinig van de relevantie van goede journalistiek begrijpen. De Nederlandse kranten zouden er een stuk minder slecht aan toe zijn geweest met competente uitgevers die hun eigen bedrijven begrijpen. Niet met de moneygrubbing scumfucks van de sprinkhanenbedrijven die zich “investeringsfonds” noemen.
Ik wens meneer Montgomery’s gruwelijke bedrijf alle slechts toe. Echt. Moge de koersen blijven kelderen. Proost

6. door denhaag24, 2 augustus 2009, 13:22

Schokkend dat journalisten zo behoudend zijn. Komt iemand met een nieuw idee, wordt dat meteen afgebrand op basis van oneigenlijke argumenten.

7. door Eindredactiemens, 2 augustus 2009, 21:05

‘We kunnen ons een eindredactie niet meer veroorloven. Mensen maken fouten als ze publiceren. Dat geeft niet. Kijk maar op internet. En journalisten zijn mensen’. Bij zo’n imponerend staaltje van denkwerk past slechts bedremmeld zwijgen. ‘Like a Colossus, and we petty men Walk under his huge legs and peep about’. Piep. Piep.

8. door Jared, 3 augustus 2009, 10:00

@DenHaag24
Nieuwe ideeën zijn altijd welkom. Ze mogen prikkelen en extreem zijn. Maar je moet wel weten wat de achtergrond van die ideeën is. In dit geval is de achtergond puur financieel. En tenslotte moet je ook kijken wie die ideeën oppert. In dit geval gaat het om een man wiens verdienste er de laatste jaren uit heeft bestaan om een half miljard van aandeelhouders te verbrassen en vervolgens te durven om hen nog 100 miljoen pond extra te vragen.
Op basis van zijn trackrecord mogen we hem best de maat nemen hoor.

9. door Ben, 4 augustus 2009, 20:16

Alweer een topmanager die niet gehinderd wordt door kennis. Iemand die zo vaak onderweg is, dat hij nooit stopt om te luisteren of om zich heen te kijken. Hij heeft duidelijk geen benul van de werkzaamheden van een eindredacteur, en neemt voor het gemak maar aan dat elke hedendaagse journalist is als hijzelf 100 jaar geleden, toen hij te beroerd was om voor zijn eigen vak een typemachine aan te schaffen. Met dit soort topmanagers is het plotseling goed te begrijpen dat het met de papieren krant niet zo goed gaat. Dan roept zo’n man ook nog eens ‘vernieuwend’ dat men, bijna 20 jaar na de uitvinding van het web, digitaal moet gaan werken. Voor de verandering hebben de aandeelhouders haarfijn door dat ze het met zo’n ‘visie’ niet beter gaan krijgen.

10. door yuppie, 4 augustus 2009, 21:17

Ik ben het met het standpunt van Montgomery helemaal eens. Het nieuws ligt niet op de redactievloer, maar daar waar het zich voordoet en de werktijden zijn niet van 8.30 tot 17 uur met een half uurtje middagpauze. Werktijden zijn afhankelijk van het nieuws.
De content van de nieuwe media ligt niet alleen in de papieren krant, maar kan ook voortdurend op internet worden geupdated. Nieuws kan snel opgenomen worden en onmiddellijk doorgegeven worden aan de lezers. Niet meer wachten tot de ochtendkrant of de weekkrant in de brievenbus ploft. Als journalist nieuws zuigen, je content plaatsen en het daar plaatsen waar je op dat moment het best je lezers bereikt. Extra foto’s en filmpjes. Het is allemaal mogelijk. Het wordt steeds interessanter in de journalistiek.
Een kantoor kan verdwijnen. Kost alleen maar geld. We zijn compleet online op onze laptop en homecomputer. Zakelijke gesprekken voeren we met onze mobiele telefoon. Wanneer eindigt een werkdag? In principe nooit, maar ergens ligt uiteraard een grens. Daar ligt nog een knelpunt. Maar dat de journalistiek oude stijl passé is, ben ik van overtuigd. Leve de contenmanager!

11. door Erik, 14 augustus 2009, 19:55

Ach ik zeg maar zo: binnen nu en een jaar weten we niet meer wie meneer Montgomery is… en dat is maar goed ook! In krantenland hebben we namelijk niets aan een manager zonder visie.

Zoek in Achtergronden